Eén!

Annabel haar eerste verjaardagstaart verdient hier ook een plaatsje. De taart was iets minder avontuurlijk dan die van haar grote broer. Een echte babytaart, met veel te weinig suiker om lekker te zijn. Zij was daarom niet minder enthousiast!

whale-love

Dit allersnoezigste modelletje uit de laatste ottobre (3/2011) zag je hier en hier al. Ik maakte het zomerse pakje voor onze kleine meid. Na een meetsessie maakte ik een maatje 68 voor onze zo-goed-als éénjarige. Gelukkig heb ik haar toch even gemeten voor ik aan de slag ging, en het is nog aan de grote kant! Het stofje (Birch fabric) kocht ik bij Fabricworm, die wel een heel snelle service hebben in vergelijking met zij en zij. Ik zit al meer dan twee weken op een nieuwe lading stof te wachten, grrr.

De vlekken zijn het resultaat van een werktafel die tevens dienst doet als eettafel en knutselatelier. Stiftvlekken op het ongedragen pakje. Oef, na de eerste wasbeurt weer vlekkeloos schoon:

En er komen nog veel zomerse dagen volgens Annabels garderobe! Dit patroontje vond ik in een oude Ottobre (4/2009?), het stofje komt van In den Beer. Het is een draagbaar testexemplaar dat bij een testexemplaar zal blijven: uit een nipplegateactie tijdens de fotosessie blijkt het kleedje niet meteen het allerhandigste kledingstuk voor een kruipertje.

int nieuw

Vandaag stak ik mijn jongste zoontje in het nieuw!

Het appelhemdje is blogwijd een succes, linken is niet te doen. Ook hier reeds met succes gemaakt en goedgekeurd door de oudste:

Het In-de-Beerstofje is wel op zijn minst kreukelig te noemen, strijken helpt niets. U weze gewaarschuwd! Het was ook het eerste zelfmaakkleertje waarover men oordeelde 'je kan niet zien dat je het zelf gemaakt hebt', is dat een compliment?

Maar het was al een eindje geleden en voor ik in het mooie stofje knipte wilde ik eerst nog eens oefenen met een goeikoop stofje. Jammer genoeg heb ik niet dezelfde fotografische kwaliteiten en witte muren als haar. De megatobytattoo zo goed als laten verdwijnen op de foto kan ik wel.

Voor een jongeheer die in alle rondtoerende vriendenboekjes laat noteren dat het lieveheersbeestje zijn lievelingsdier is, is dit natuurlijk ook oké, ook al is het een goedkoop stofje met een beetje een verpleegsterseffect.

En toen was ik klaar voor het mooie stofje dat ik hier vond. Help, nu pas zie ik haar nieuwe stofjes!

Het is perfect, met uitzondering van een minineepje in de hals dat je niet ziet, een te zware stof voor de pas en een mislukte zoektocht naar de juiste knoopjes...

Gelukkig is Otto-janneke wel perfect en dat maakt alles goed :-)
En het labeltje vind ik wel schoon.

komkommertijd!

Een hart onder de riem voor de (bio)komkommerboeren.
't Zijn wel geen Spaanse maar inlandse, tja, liever geen vliegtuigen of vrachtwagens.
Het enige receptje dat je hier zult vinden.
Kan je dat eigenlijk een recept noemen zoiets zonder woorden?

Vijf!

De kroon is niet gelukt, de taart wel. Gelukkig zorgde meester Wouter voor een mooie kroon. In ruil mocht hij een stukje taart. Deze taart uitdelen in de kleuterklas was waarschijnlijk geen cadeautje :-)

Voor onze ondertussen wel al heel grote schattenjager:

De eerste keer dat ik zelf aan de slag ging met suikerpasta: plezant! De kindjes mochten vorige week eens testen, daarna durfde ik me er ook aan wagen. De suikerpasta van Aveve was gemakkelijk te verwerken. Ik ontdekte wel dat kleuren mengen niet altijd lukt, vaak was het resultaat de onbestemde vuilpaarse kleur van onze reeds gebruikte plastecine. Volgende keer koop is dus meer dan alleen de basiskleuren. Het aardbeienboterroomrecept is dat van de koekjesfee: mmmm. Veel beter dan de crème au beurre-mix van Aveve, die belandde ongebruikt in de vuilbak.

Bavettenbandwerk

Dit postje had evengoed de titel 'Placeer eens een Vinkje' kunnen krijgen. Zij is een trendsetter, dat was al langer duidelijk, en niet vies van bandwerk.

De reden van deze hoop slabbetjes krijg je binnenkort wel eens te zien, er is een foto maar die is even zoek (jammer genoeg incluis toestel). Zij was trouwens ook de gelukkige winnaar van een heerlijk Vinkslabbetje, waarvoor dank! En dan zijn er ook nog een aantal verse babietjes die wachten op een vliegjescadeautje.

Ik ging ondertussen op zoek naar de ideale slab, qua model, afwerking en sluiting. De slabbetjes hebben een drukknoopje of een gewone knoop. Sommige hebben een doorgestikte naad, andere streek ik gewoon eens plat. Er zijn slabbetjes die vooraan sluiten maar sommige ook achteraan. Ik maakte ook één Vinkmodelletje met lintjes. En wat is nu die ideale slab? Ik denk de appel en peerslab met drukknoop achteraan, doorstikken is blijkbaar overbodig. Maar dat zal ik eigenlijk pas over een aantal weken, na intensief gebruik, kunnen zeggen.

Iets over de setting van de eerste foto: onze appelboom in bloei kan ik u niet onthouden, zeker niet nu die boom te koop staat en het misschien wel de laatste keer is dat we hem in al zijn pracht en praal zullen zien. Niet alleen onze boom staat te koop, ook ons huis en den hof. Want jammer genoeg staat ons paradijs met paleis op de verkeerde plek. Toch voor de vliegjes, hopelijk niet voor een ander enthousiast gezin. Oei, nu nog die rotte appel verwijderen uit de boom want naar het schijnt is dat ongelooflijk slecht voor de nieuwe oogst. Eerste tuinwerkje voor morgen.

Dames en heren, appelen en peren

Mijn eerste paspel! Een luchtig zomerkleedje voor Annabel. Een testversie die er voorlopig niet in de definitieve versie komt, eerst nog wat andere modelletjes uitproberen. Dit is een patroontje uit Ottobre 3/2010, de Plum Treejurk, in een stofje van In Den Beer. Het kleedje in het boekske had een rits achteraan. Aangezien ik nog altijd geen grote fan ben van ritsen zette ik er knoopjes aan. Ook de zakjes heb ik veranderd: ik had leuke zakjes in mijn hoofd, knipte ze ronder, naaide een rimpeldraadje en kwam iets anders uit dan de zakjes in mijn hoofd, haha, mislukt dus, de rimpeldraad had totaal geen nut. De zakjes probeer ik binnenkort opnieuw, op een ander jurkje. Al die 'tjes, maar tis dan ook voor een klein meisje.

De paspel vind ik leuk, een eenvoudige manier om een kledingstuk dat ietsje meer te geven.

De appelen en peren waar ik het in de titel over had, hangen in onze appelboom. De appelboom die bijna in bloei staat, ik zie er al naar uit! De oplettende kijker merkt nog een verschrompelde herfstvrucht op.

Ik maakte het rokje volgens deze handleiding maar dan in een babymaatje en opnieuw zonder rits:

tailleband van 50 cm met achteraan een knoopsgatenelastiek. Het stofje komt van Vermiljoen.

Het rokje is niet gevoerd en toch behoorlijk netjes afgewerkt. Ietsje krom gestikt maar dat kwam nog goed uit aangezien ik voor de zoveelste keer een labeltje was vergeten tussenspelden. Op het oranje labeltje moet nog een vliegjesstempel komen.

Ik wilde voor dit rokje een blinde zoom en nog het liefst dat Pfaff dit voor mij arrangeerde. Na wat proberen vond ik eindelijk hoe ik de stof moest plooien. Op de proeflapjes werd duidelijk dat er nog iets scheelde, ik vermoed aan de spanning van onder- of bovendraad, netjes was het in ieder geval niet. Dan maar met de hand. Mijn 'invisible stitch' heeft iets weg van onregelmatig driegwerk en is toch behoorlijk 'visible', kortom: iemand tips? Aha, ik zie juist op you tube hoe je met de hand echt onzichtbaar kunt omzomen. Maar kan de naaimachine ook iets in die aard?