Vier!

Ons Otto-janneke werd in augustus vier. Tja, een beetje na datum geblogd want het was de bedoeling ook de zelfgemaakte ridderoutfit te demonstreren. Die geflockte draak komt er ooit wel eens maar is een maand later nog altijd ongeboren. Vandaar enkel foto's van de huisvesting van de draak:

Zelf uitgevonden, tuurlijk niet. Zo zijn we wel, de koekjesfee haar boekjes zijn heerlijk. Zelfgemaakt dat wel. Een kleine tip: placeer je creaties op een pat bord tenzij je van een beetje schots en scheef houdt.

De drakenstof die gisteren in mijn bus zat was ook een groot succes. In die mate dat onze kleine draak (geef toe, die stofjes zijn op zijn lijf geschreven) niet kon wachten tot de stof een T-shirt werd en het zo rond zijn lijf drapeerde voor een half uur lang.

Tricot zonder overlock

Wie een huis koopt zal nog niet onmiddellijk een overlock kopen. De wijsheid van het moment ten huize Vlieghe. Dus maken wij T-shirtjes met de naaimachine. Gaat ook snel hoor, tussen de soep en de patatten. De stofjes en het Ottobrepatroon kennen jullie vast allemaal. Hoe je dat doet met de naaimachine lees je bij Mamasha, die zomaar eventjes de tricotbijbel schreef. 

Jarige Otto-jan kreeg niet alleen cadeaus een ridder waardig, ook zijn dinoliefde werd niet vergeten.

En Otto-jan lijkt wel wat op de vleeseter die centraal op het T-shirtje moest staan.

En er kon nog net een klein (onafgewerkt) broekje uit het overschot, toch leuk zo'n breedte. Een T-shirt dat je overdag onbeschaamd kan aandoen en waar je 's avonds met een passend broekje zo mee je bed kan induiken, vakantiekledij!

De oudste kreeg een vloot duikboten. Desondanks ziet hij er wat verzopen uit op de foto, met dank aan de Belgische regen die we nu toch wel langzamerhand een beetje beu zijn.

En deze is voor het blogarchief, ondertussen heel erg gekrompen.

vakantiemodus

Het is hier rustig, toch voor de naaimachine. Ik heb het wat drukker dan anders, hoewel, niet op uur staan om te koken en op te staan is ook plezant.
Ik maakte enkele kleine dingetjes, de moeite niet echt om te tonen maar met het idee blog=archief in het achterhoofd doe ik het toch maar.

We gingen kamperen en mr. Dino mocht mee in een XL knikkerzakje. Het stofje is een soldenstofje van bij Julija, gekozen door de eigenaar van Dino.

We wandelden ook aan zee, een ganse week in de Belgische zon: een wonder!

Mijn blogarchief vertoont na één (naai)jaar toch al wat hiaten. Ik maak namelijk nogal wat cadeautjes last-minute. Zo last-minute dat ik geen tijd meer heb om foto's te nemen. De alom bekende reversible bag van Very purple person maakte ik meer dan eens om een verjaardagspresentje mooi te kunnen presenteren. Foto's heb ik niet. Ooit maak ik er één voor mezelf want die tassen zitten zo snel ineen en zijn nog mooi ook.
Dekentjes worden hier ook af en toe gefabriceerd als cadeautje, een poezendekentje:

en een dekentje voor (met een stofje gekozen door) het nichtje. Met bijpassende dekenzak annex kussensloop: de sleepover pillowcase van A lemon squeezy home.

Geitjes

Een klein pakje voor vadertjesdag én verjaardag. De knikkerzakjes zijn een plezier om maken en hij verzamelt altijd van alles en nog wat, dus die puzzel klopt alvast. Ik stond voor mijn stoffenkast en zag bloemetjes, autootjes, piratenvlaggen en andere kinderstofjes: niets voor opa's/vaders. Tot mijn oog viel op het leuke Eau de mer-stofje met geitjes. Aja, geiten! Mijn vader is een echte geitenboer, zelfs met één geit in de achtertuin. En ons uitstapje naar Gent leverde hem ook nog wat lekkernijen op. Kijk maar.

bedankt lieve juffen!

Op mijn scherm verschenen deze week vele pakjes voor juffen. Je zou er bijna juf voor willen zijn...
Ik vond het maar een rare gewoonte om een koffietas met 'beste juf' of andere lelijke beesten aan de juf te geven op het eind van het schooljaar. Nu ik zelf pakjes ineen kan steken wordt het natuurlijk wél plezant. Daarom heb ik dit jaar voor de eerste keer de juffen en meester van mijn twee kleutertjes niet alleen mondeling bedankt maar ook een tastbaar bedankje gegeven.
Ik wou graag iets maken dat in de klas kan gebruikt worden. De zakjes van Vink zijn werkelijk geniaal, maar voor een kleuterjuf niet echt toepasselijk. Ritsen, of het gebrek er aan, weerhielden me om pennenzakken te fabriceren. En het moest snel gaan. Ik waagde mij aan de knikkerzakjes van Eloleo: een vlugklaarzakje en daar kan je ook iets anders dan knikkers in stoppen natuurlijk. Fijn dat je er leuke restjes in kwijt kan. haar uitleg is perfect, die heb ik na het eerste zakje niet meer opnieuw moeten bekijken, zo simpel is dat!

Dankuwel juf Rosa, juf Karen en juf Katrien!

Dankuwel juf Marjan en meester Wouter!

Waar zat ik met mijn hoofd?

Een harembroekje in een heel licht katoentje voor een kruipertje? Ik ben benieuwd of het twee of drie dagen zal meegaan.

Het broekje heeft wel een mooie pasvorm en is héél makkelijk te maken!

(patroontje Ottobre, meer details op flickr)

Allemaal beestjes

Het viel mij opeens op dat mijn laatste naaisels een gemeenschappelijk thema hebben: beestjes!
Tijd dus voor een gezamenlijk portret, eindelijk eens een schone foto van de drie kindjes samen? Wel nee, blijkt onmogelijk. Om maar een idee te geven, dit was absoluut niet de slechtste...

Bij nader inzien sluiten de dieren ook mooi aan bij het karakter van de kindjes.
Uilen voor de oudste, soms ook de meest wijze.

Een leeuwenbroek voor mijn kleine leeuw!

Het patroon schrijft een rekker voor in de broekspijp. Na de 'is dat een pyama?'-testbroek besloot ik de rekker te vervangen door een boordje. Maar welk boordje? Ik maakte twee verschillende boordjes en zou er een nacht over slapen. Blijkt niet nodig, tijdens de fotosessie werd boordje 1 beoordeeld als Zwarte Pietenboord en dus afgekeurd:

Een vlinderjurkje voor mijn vederlicht poppemietje. Vederlicht en mini, want met haar 1 jaar past ze perfect in een maatje 68, niet alleen volgens Ottobre maar nu ook volgens Burda.

Ideale camouflagekledij:

(gebruikte stofjes en patroontjes: zie Flickr)